به گزارش «ورزش سه»، برای دهه‌ها، هواداران نیویورک نیکس در حسرت...

به گزارش «ورزش سه»، برای دهه‌ها، هواداران نیویورک نیکس در حسرت یک منجی بودند؛ کسی که بتواند ابهت را به تیم این شهر بازگرداند. حالا با صعود مقتدرانه نیکس به فینال NBA، دیگر تردیدی باقی نمانده که آن منجی کسی نیست جز جیلن برانسن، ستاره‌ای که تایید اسطوره‌ها را همراه خودش دارد. برانسن در جریان پیروزی قاطع مقابل کلیولند، حتی نیازی به حضور در کوارتر چهارم نداشت. او کار را در همان سه کوارتر اول تمام کرد. برخلاف ستاره‌هایی که به دنبال نمایش‌های انفرادی در لحظات حساس هستند، برانسن تیمی را رهبری می‌کند که اجازه نمی‌دهد بازی به لحظات حساس برسد. او با میانگین ۲۵.۵ امتیاز و ۷.۸ اسیست در فینال کنفرانس شرق، به اتفاق آرا MVP شد، اما آنچه او را متمایز می‌کند، ذهنیت قاتل خونسرد اوست؛ مردی که در رسانه‌ها آرام و متواضع است، اما در پارکت، هیچ تیمی از گزند نبوغش در امان نیست. مایک براون، سرمربی نیکس که سابقه کار با بزرگانی چون استیو کر و گرگ پاپوویچ را دارد، برانسن را با دو اسطوره تکرارنشدنی مقایسه می‌کند: تیم دانکن و استفن کری. براون معتقد است برانسن همان قدرت آرام و ثبات شخصیتی را دارد که می‌تواند یک فرنچایز را از فرش به عرش برساند. اخلاق کاری او که حتی مربیانش را هم به تحسین واداشته، حالا به فرهنگ غالب در رختکن نیکس تبدیل شده است. یکی از ابعاد نادیده درخشش برانسن، تصمیم بزرگ او در تابستان ۲۰۲۴ بود. او با امضای قراردادی که ۱۱۳ میلیون دلار کمتر از حداکثر توانش بود، به باشگاه این امکان را داد تا مهره‌های کلیدی نظیر کارل آنتونی تاونز و میکال بریجز را جذب کند. برانسن با این کار ثابت کرد که برای او قهرمانی ارزشی بسیار فراتر از رقم نجومی قراردادش دارد. لحظه اهدای جایزه MVP فینال کنفرانس شرق، صحنه‌ای نمادین داشت؛ والت فریزر و پاتریک اوینگ، اسطوره‌های تاریخ نیکس، جام را به برانسن دادند. فریزر در گوشی به او گفت: استاد، به راهت ادامه بده.» این جمله حکم پادشاهی برانسن در نیویورک بود. او حالا تنها ۴ برد با جاودانگی مطلق و شکستن طلسم ۵۳ ساله قهرمانی نیکس فاصله دارد.