به گزارش "ورزش سه"، روبرتلندی سیمون، دو دهه پس از تثبیت جایگاه خود...

به گزارش "ورزش سه"، روبرتلندی سیمون، دو دهه پس از تثبیت جایگاه خود در میان بهترین‌های والیبال جهان، همچنان با عشق به این ورزش و انگیزه‌ای که از خانواده‌اش می‌گیرد، در بالاترین سطح رقابت می‌کند. حضور ۲۰ ساله در بالاترین سطح هر رشته ورزشی اتفاقی نادر است؛ اما حفظ کیفیت و تداوم درخشش در تمام این سال‌ها، دستاوردی به‌مراتب دشوارتر محسوب می‌شود؛ اتفاقی که سیمون موفق به انجام آن شده است. این مدافع میانی کوبایی، دوران حرفه‌ای خود را به شکلی رقم زده که نسل‌های مختلفی از هم‌تیمی‌ها، حریفان و رقابت‌ها را پشت سر گذاشته است. اگرچه توانایی‌های بدنی فوق‌العاده او را به یکی از برجسته‌ترین بازیکنان تاریخ والیبال تبدیل کرده، اما خودش معتقد است راز این ماندگاری در چیزی نهفته است که کمتر به چشم می‌آید؛ عشق بی‌پایان به والیبال که هنوز هم هر بار با ورود به زمین، انگیزه‌ای تازه به او می‌بخشد. سیمون در این‌باره گفت: «بله، ۲۰ سال است که در بالاترین سطح رقابت می‌کنم و فکر می‌کنم مهم‌ترین سرمایه من، عزم و اراده‌ام است؛ تعهدی که هر روز نسبت به کارم دارم. هر روز برای بهتر شدن تمرین می‌کنم و تلاش می‌کنم بر هر مانعی که در زندگی‌ام به وجود می‌آید، غلبه کنم. «فکر می‌کنم دلیل اصلی این انگیزه، خانواده‌ام هستند. دیدن آنها و به یاد آوردن اینکه از کجا آمده‌ام، همیشه به من نیرو می‌دهد. همین موضوع باعث می‌شود به پیشرفت ادامه دهم، سخت کار کنم و مطمئن شوم که سطح عملکردم هرگز افت نخواهد کرد.» همین تعهد، سیمون را در تمام مراحل دوران حرفه‌ای‌اش همراهی کرده است؛ از کاپیتانی تیم ملی کوبا و کسب مدال نقره مسابقات قهرمانی مردان جهان FIVB در سال ۲۰۱۰ گرفته تا فتح عناوین متعدد در معتبرترین لیگ‌های والیبال جهان. البته این موفقیت‌ها بدون فداکاری به دست نیامده است. سیمون معتقد است دو مقطع از زندگی‌اش بیش از هر زمان دیگری مسیر حرفه‌ای و شخصی او را تغییر داده‌اند. او گفت: «سخت‌ترین دوران حرفه‌ای من؟ فکر می‌کنم دو مقطع بود. نخست زمانی که در سال ۲۰۱۰ از تیم ملی خداحافظی کردم. مجبور شدم خانواده‌ام را ترک کنم و آن زمان دخترم فقط سه ماه داشت. «دومین مقطع نیز زمانی بود که مادرم در سال ۲۰۱۸ از دنیا رفت. فکر می‌کنم این دو اتفاق، زندگی من را شکل دادند. «از نظر من، تاب‌آوری یعنی چیزی را بیشتر از هر چیز دیگری بخواهی. همیشه با خودم فکر می‌کردم مادرم از من چه انتظاری دارد و دوست دارد چه مسیری را طی کنم. مطمئنم او به دستاوردهایی که داشته‌ام افتخار می‌کند، اما باور دارم دوست دارد به موفقیت‌هایی که هنوز می‌توانم به دست بیاورم نیز افتخار کند. «من اغلب به حرف‌ها و نگاه مادرم فکر می‌کنم و همین موضوع به من انگیزه می‌دهد تا به حرکت رو به جلو ادامه دهم.» سیمون اعتقاد دارد هیچ میانبری برای داشتن یک دوران حرفه‌ای طولانی و موفق وجود ندارد و توصیه او به بازیکنان جوان نیز بر پایه همان اصولی است که خودش را طی دو دهه در اوج نگه داشته است. او گفت: «فکر می‌کنم توصیه من این است که سخت کار کنید، درست کار کنید، متعهد باشید و حتی وسواس داشته باشید. این را می‌گویم چون معتقدم وسواس، در این ورزش می‌تواند یک ویژگی مثبت باشد؛ ویژگی‌ای که باعث می‌شود ۲۴ ساعت شبانه‌روز به هدفتان فکر کنید. «اگر واقعاً چیزی را می‌خواهید و باور دارید که می‌توانید به آن برسید، باید عاشق آن باشید. باید سخت تلاش کنید، خودتان را کاملاً وقف آن کنید و اجازه ندهید هیچ چیز تمرکزتان را بر هم بزند. «فقط روی هدفی که برای خودتان تعیین کرده‌اید تمرکز کنید. اگر هدفتان والیبال است، باید صددرصد ذهن و انرژی خود را به همان چیزی اختصاص دهید که دوستش دارید.»