سال قبل همین موقع فضای رسانه‌ای ورزش ایران پر بود از اخبار...

سال قبل همین موقع فضای رسانه‌ای ورزش ایران پر بود از اخبار پیرامون محمد مهدی زارع، پدیده جوان گل گهر که تمام تیم‌های بزرگ او را می‌خواستند. بازیکن امیدهای استقلال که او را فقط با یک میلیارد تومان در سال ۱۴۰۲ به مهدی تارتار در پارس جنوبی جم فروختند و بعد از دو سال، همان باشگاه استقلال حاضر بود ۱۰۰ میلیارد بابت رضایت نامه‌اش بدهد و او را پس بگیرد! پرسپولیسی‌ها سال قبل در همین تیرماه تا ۱۲۰ میلیارد حاضر شدند پول رضایتنامه بدهند. زارع به تیم ملی دعوت و در کافا بازی هم کرد و همه از او به عنوان کاندیدای بازی در جام جهانی یاد می‌کردند. باشگاه گل گهر نیز با اعلام رسمی مهدی تارتار با فروش او موافقت و سرمربی به جایش سراغ مدافعان دیگر در ترکیب ذهنی خود رفت. و درست زمانی که همه فکر می‌کردند او به یکی از پیشنهادهای داخلی خود -چون صحبت از تراکتور و سپاهان با ارقام بالاتر هم بود- پاسخ مثبت خواهد داد و در سال منتهی به جام جهانی، در لیگ می‌ماند تا هم به مسیر پیشرفت و بازی کردن خود ادامه و هم مقابل چشم مربیان تیم ملی باشد، بلایی که سر سایر پدیده‌های جوان ایرانی آمده بود، سر او هم آمد. همزمانی رفتن زارع به لیگ روسیه با بازگشت کسرا طاهری یا سعید سحرخیزان از مسیر روسیه به ایران، باعث هشدار کارشناسان شد که زارع جوان این اشتباه را تکرار نکند. صد البته او هم مثل بقیه گول قرارداد دلاری و بازی در لیگ اروپایی را خورد و رفت و پس از آن، دیگر حتی در تیم ملی امید هم بازی نکرد، چه رسد به دعوت به تیم ملی! حالا که با یک سال تاخیر، زارع به پیشنهاد پرسپولیس جواب داده باید خودش به خودش جواب این سوال را بدهد که این یک سال تاخیر و تجربه تلخ سکونشینی در روسیه، چه آورده یا افزوده‌ای برای او داشت؟ مسلماً این یک سال وقفه در مسیر رشد بازیکن، تنها به نفع دلال های واسطه در این انتقال بود و به ضرر خود او و پرسپولیس و فوتبال ایران شد. همین جا باید ابراز امیدواری کرد واقعا خرید او قطعی و قراردادش ۴ ساله باشد! نه مثل نمونه‌های قبلی چون مهدی قائدی یا کسرا طاهری که استقلال و پیکان استعداد به بن‌بست رسیده را برگردانند و احیا کنند و سال بعد، دو دستی او را به دلال‌ها واگذارند! اگر سال قبل زارع به پرسپولیس، استقلال، سپاهان یا تراکتور می‌رفت، قطعا به عنوان یک ملی پوش و پدیده فیکس بازی می‌کرد اما حالا باید دوباره از صفر شروع کند و حتی اگر موفق باشد، در کمترین خسارت جام جهانی را از دست داده! ولی اگر تمام این پیامدهای منفی، منتج به یک تجربه خوب شده باشد قابل اغماض است، چرا که او جوان و هنوز بیش از یک دهه می‌تواند در تیم ملی و پرسپولیس بدرخشد. اما وای از آن وقت که از این تجربه درس نگرفته و دوباره با درخشش احتمالی، در چاه دلالان بیفتد! بیشتر بخوانید: پدیده پرسپولیس لژیونر می‌شود؟/ مقصد احتمالی مشخص شد