به گزارش "ورزش سه"، ۱۹ جولای ۲۰۲۶ که فوتبالی‌ها بسیار...

به گزارش "ورزش سه"، ۱۹ جولای ۲۰۲۶ که فوتبالی‌ها بسیار چشم‌انتظارش بودند فرا رسید. تنها چند ساعت تا فینال جام جهانی باقی مانده است. تیم ملی آرژانتین، مدافع عنوان قهرمانی، برای دومین دوره متوالی با هدایت لیونل مسی یکی از دو طرف این مسابقه خواهد بود. با این حال، در فضای فوتبال همچنان زمزمه‌های بدگمانی شنیده می‌شود؛ ابهاماتی درباره داوری‌ها که به گفته منتقدان، به آرژانتینی‌ها اجازه «آسیب رساندن به حریف» را می‌دهد، همان‌طور که امریک لاپورت، مدافع اسپانیا (دیگر فینالیست جام)، ابراز داشت. در مقابل، رونالدینیو 46 ساله تصمیم گرفت در جبهه‌ای کاملاً متفاوت بایستد. در میان این اظهارات در آستانه فینال جام جهانی که در ادامه موضع‌گیری‌های بازیکنان سابق پس از پیروزی جنگجویانه آرژانتین مقابل انگلیس در نیمه‌نهایی مطرح شد، این فوق‌ستاره برزیلی ظاهر شد تا فاصله خود را با این انتقادات حفظ کند و از چیزی دفاع کند که خودش بارها در زمین مسابقه و در ال‌کلاسیکوهای داغ تجربه کرده بود. او به عنوان یک بازیکن بااستعداد و تکنیکی در دوران بازی‌اش، می‌توانست با این گلایه‌ها همسو شود. اما برعکس، ستاره اهل پورتو آلگره از میزان درام این جنجال‌ها کاست، تعهد تیمی شاگردان لیونل اسکالونی را ستود و همان‌طور که انتظار می‌رفت، تاثیرگذاری فوق‌العاده آن اعجوبه ۳۹ ساله و هم‌تیمی سابقش در بارسلونا را برجسته کرد. مردی که در جام جهانی ۲۰۰۲ کره و ژاپن با برزیل به قهرمانی جهان رسید، در توصیف آن‌ها گفت: «آرژانتین همان آرژانتین است. همیشه همین‌طور بوده، مگه‌نه؟ همه چیز بر پایه شجاعت و قاطعیت است. آرژانتین یعنی نژاد، یعنی تعصب و غیرت. این همان شهرتی است که آرژانتینی‌ها دارند. آن‌ها یک بار دیگر با همین رویکرد به استقبال چالش رفته‌اند؛ با این روحیه که برای هر توپی می‌جنگند. آن‌ها این‌گونه هستند.» صحبت‌های او در گفتگو با «گلوبو»، پورتال ورزشی کشورش، ساعاتی پس از آن منتشر شد که مسی و یارانش از نظر فوتبالی بر سه‌شیرها غلبه کردند؛ دستاوردی که بیشتر کارشناسان پس از دیدن بازی‌های سخت این تیم مقابل رقبای کم‌نام‌و‌نشان‌تر، آن را دور از ذهن می‌دانستند. هرچند آن‌ها این موفقیت را با نمایش دیگری از هویت و شخصیت فوتبالی خود به دست آوردند، اما این روحیه به مذاق برخی اروپایی‌ها خوش نیامد و آن‌ها همچنان این رفتارها را حرکاتی غیرمنصفانه جلوه می‌دهند. برنده توپ طلای ۲۰۰۵ در تضاد آشکار با کسانی که موفقیت‌های متوالی آلبی‌سلسته را بی‌ارزش می‌دانند، گفت: «این سبک از فوتبال است که من عاشق تماشایش هستم، تعهدی که این بازیکنان در هر مسابقه از خود نشان می‌دهند، صددرصدی است.» رونالدینیو سپس به تمجید از نقش شماره ۱۰ آرژانتین و بازیکنان پیرامون او پرداخت: «و بعد مسی را داریم، می‌دانید؟ او یک پدیده است. او می‌تواند گره‌های تیم را باز کند، اما این ترکیب همچنین این تواضع را دارد که برای او بدود.» او در پایان تحلیل خود از وضعیت تیم ملی آرژانتین افزود: «آن‌ها حتی دقیقاً می‌دانند چه زمانی باید توپ را به او پاس بدهند. این درک را دارند که او می‌تواند تفاوت‌ها را رقم بزند و سرنوشت بازی را تعیین کند. به همین دلیل، فکر می‌کنم تماشای این اتحاد و همدلی واقعاً زیباست.» این ستاره برزیلی که در طول مسابقات در ایالات متحده حضور داشت و حذف تیم کشورش در مرحله یک‌هشتم نهایی به دست نروژ را تماشا کرد، با تمجید از آرژانتین تلاش می‌کند تلنگری نیز به تیم خودی بزند که سال‌هاست زیر ذره‌بین انتقادات قرار دارد؛ چرا که همان جامی که او ۲۴ سال پیش در آسیا بالای سر برد، آخرین قهرمانی سلسائو به شمار می‌رود. در میان انبوهی از اظهارات که شایستگی‌های مدافع عنوان قهرمانی را در فینال روز یکشنبه زیر سوال می‌برند و تمرکز خود را روی بی‌اعتمادی به داوری گذاشته‌اند، آرژانتین یک متحد در برزیل پیدا کرده است. رونالدینیو برای تیمی پادرمیانی می‌کند که روز به روز بر شمار دشمنانش افزوده می‌شود، حتی زمانی که تنها چند ساعت تا بازی در فینال جهان فاصله دارد.