به گزارش ورزش سه، اسپانیا با قهرمانی در جام جهانی ۲۰۲۶، یک بار...

به گزارش ورزش سه، اسپانیا با قهرمانی در جام جهانی ۲۰۲۶، یک بار دیگر قدرتش را به فوتبال جهان دیکته کرد، اما شاید بزرگ‌ترین برنده این موفقیت کسی نبود جز لوئیس دلافوئنته؛ سرمربی‌ای که پس از فتح یورو ۲۰۲۴، حالا جام جهانی را هم به کارنامه‌اش اضافه کرده و جایگاهش را به عنوان موفق‌ترین سرمربی تیم‌های ملی فوتبال جهان تثبیت کرده است. جالب اینکه تا همین چند هفته قبل، دلافوئنته با انتقادهای زیادی در اسپانیا روبه‌رو بود. در کشوری که اختلاف‌های فوتبالی هواداران باشگاه‌ها همیشه بر حمایت از تیم ملی سایه انداخته، رسیدن به اجماع تقریباً غیرممکن است. با این حال، سرمربی لاروخا کاری کرد که حالا تقریباً همه از او تمجید می‌کنند. پیش از آغاز جام جهانی، یکی از بحث‌برانگیزترین تصمیم‌های دلافوئنته، دعوت نکردن حتی یک بازیکن از رئال مادرید به فهرست نهایی اسپانیا بود. این تصمیم باعث شد هواداران رئال مادرید، که بخش بزرگی از طرفداران تیم ملی را تشکیل می‌دهند، او را به جانبداری از بارسلونا متهم کنند. دعوت از گاوی هم او را با انتقادهای زیادی مواجه کرد و عده‌ای معتقد بودند این هافبک نباید در فهرست نهایی قرار می‌گرفت. اما پایان جام جهانی، همه این تردیدها را از بین برد. تقریباً تمام تصمیم‌های مهم دلافوئنته در طول مسابقات جواب داد. یکی از مهم‌ترین آنها انتخاب اونای سیمون به عنوان دروازه‌بان شماره یک بود؛ تصمیمی که در ابتدا سیلی از انتقادها را روانه او کرده بود. خیلی‌ها معتقد بودند داوید رایا یا خوآن گارسیا، با توجه به فصل درخشانی که در رده باشگاهی پشت سر گذاشته بودند، شایسته‌تر از سیمون هستند، به‌خصوص اینکه دروازه‌بان اتلتیک بیلبائو فصل چندان درخشانی را در باشگاهش تجربه نکرده بود. اما دلافوئنته به انتخابش اعتماد کرد و پاسخ این اعتماد را گرفت. توانایی اونای سیمون در بازی با پا و حضور در فضاهای پشت خط دفاع، یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت سبک بازی اسپانیا در این جام بود. سرمربی اسپانیا در طول جام جهانی بارها نشان داد که هیچ بازیکنی در تیم او جایگاه تضمین‌شده ندارد. او حتی پدری را روی نیمکت نشاند؛ تصمیمی که پیام روشنی برای همه بازیکنان داشت: در تیم ملی اسپانیا خبری از جایگاه ویژه یا مصونیت نیست و همه باید برای حضور در ترکیب اصلی بجنگند.گاوی هم پس از عملکرد نه‌چندان خوبش در اولین مسابقه، جایگاهش را از دست داد و نیمکت‌نشین شد؛ تصمیمی که بار دیگر نشان داد دلافوئنته برخلاف ادعاهای مطرح‌شده، هیچ نگاه جانبدارانه‌ای نسبت به بازیکنان بارسلونا ندارد. یکی دیگر از نقاط قوت دلافوئنته، مدیریت ستاره‌های تیم بود. او موفق شد بازیکنانی را که در باشگاه‌هایشان نقش اول را داشتند، متقاعد کند در تیم ملی وظایف متفاوتی بر عهده بگیرند. لامین یامال بهترین نمونه است. ستاره جوان بارسلونا در سیستم اسپانیا آزادی عمل همیشگی را نداشت و مجبور شد بیش از گذشته در کارهای دفاعی مشارکت کند و به یک بازیکن کاملاً در خدمت سیستم تبدیل شود. بازیکنان اسپانیا این فلسفه را پذیرفتند، چون به سرمربی‌شان اعتماد داشتند و باور داشتند اجرای دقیق دستورات او، شانس قهرمانی را به شکل چشمگیری افزایش می‌دهد. اگر در یورو ۲۰۲۴، نیکو ویلیامز و لامین یامال نقش اصلی را در قهرمانی اسپانیا ایفا کردند، در جام جهانی ۲۰۲۶ این تیم بود که قهرمان شد، نه یک یا دو ستاره. جمله معروف دلافوئنته پس از پیروزی مقابل فرانسه، بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است: "بهترین تیم، بهترین بازیکنان را شکست داد." این جمله به یکی از نمادهای قهرمانی اسپانیا تبدیل شد و بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های این کشور داشت. دلافوئنته در این جام نشان داد وظیفه یک سرمربی تیم ملی فقط انتخاب بهترین بازیکنان نیست، بلکه او می‌تواند با تصمیم‌های تاکتیکی، تفاوت ایجاد کند. تغییرات ظریفی مثل تشویق اونای سیمون به جلوتر بازی کردن یا دادن آزادی کامل به دنی اولمو برای حرکت بین خطوط دفاعی، از جمله تصمیم‌هایی بود که تأثیر بزرگی روی کیفیت بازی اسپانیا گذاشت. در کنار مسائل فنی، رفتار دلافوئنته خارج از زمین هم تحسین زیادی برانگیخت. او در تمام نشست‌های خبری با اعتماد به نفس صحبت کرد، اما هرگز از چارچوب احترام خارج نشد و همیشه با آرامش و متانت به پرسش‌ها پاسخ داد؛ رویکردی که نه تنها رسانه‌های اسپانیایی، بلکه رسانه‌ها و هواداران فوتبال در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار داد. پس از قهرمانی در یورو و جام جهانی، کمتر کسی تردید دارد که لوئیس دلافوئنته استاندارد جدیدی برای مربیان تیم‌های ملی تعریف کرده است. اسپانیا نه فقط قهرمان جهان، بلکه صاحب پروژه‌ای شده که به نظر می‌رسد آینده‌ای روشن و موفق پیش روی فوتبال ملی‌اش قرار داده است.