رسول کربکندی دروازه‌بان اسبق تیم ملی و کارشناس فوتبال کشورمان در...

رسول کربکندی دروازه‌بان اسبق تیم ملی و کارشناس فوتبال کشورمان در گفتگو با خبرورزشی، در سالروز شصتمین سالگرد تولد جواد زرینچه درباره این فوتبالیست بلند آوازه فوتبال کشورمان در تیم ملی و باشگاه استقلال اظهاراتی را مطرح کرد. شما از جمله بازیگران فیلم «پرویز خان» بودید که نقش خودش را در آن فیلم بازطی کرد. شما مشخصا از جمله نفراتی هستید که با ظهور نسل طلایی فوتبال ایران از جمله بازیکنانی مثل عابدزاده که خودتان او را به مرحوم دهداری معرفی کردید و یا جواد زرینچه در همان تیم ملی معروف آشنایی دارید. در سالروز شصتمین تولد جواد زرینچه چه صحبتی در رابطه با این چهره فوتبالی کشورمان دارید؟ آقای زرینچه از بازیکنان بسیار با اخلاق و با شخصیت فوتبال ما بود و همچنین او از نظر فنی بسیار بسیار در پستی که بازی می‌کرد عالی بود. متاسفانه کم کم باید با نفراتی مثل آنها در فوتبالمان خداحافظی کنیم و خیلی دنبالشان نگردیم. آنها جزو استثنائاتی بودند که هم در بحث اخلاقی چه درون زمین و چه بیرون از زمین شایستگی ستایش شدن را داشتند. باز هم باید دعا کنیم تا بازیکنانی با این سطح از اخلاق و شرایط فنی پیدا شوند چون فوتبال ما به شدت به کمبود چنین نفراتی نیاز دارد. خاطره‌ای از جواد زرینچه دارید؟ بله روزی که او پاس گل حمید استیلی را در فرانسه و در جام جهانی ارسال کرد من در ورزشگاه بودم. اتفاقا نزدیک همان جایی نشسته بودم که جواد از آنجا پاسش را ارسال کرد. اول توپ به سمت خط کرنر رفت و در برگشت وقتی دوباره توپ به زریچه رسید آن را با یک ارسال زیبا روی سر استیلی انداخت و آن گل زیبا را به آمریکا زدیم و این تیم را شکست دادیم. زرینچه جزو فوتبالیست‌های فوق العاده با اخلاقی بود که هر چقدر درباره شخصیتش بگویم کم است. البته اینقدر که من درباره مسائل اخلاقی او تعریف می‌کنم چیزی از ارزش‌های فنی او کم نمی‌کند او به لحاظ فنی هم یک فوتبالیست فوق العاده بود. به نظر شما به عنوان یک پیشکسوت باشگاه ذوب آهن آیا در باشگاه استقلال به اندازه کافی و در شان و جایگاه جواد زرینچه از او تقدیر و تشکر شده و یا این امکان وجود نداشت که از وجود چنین فوتبالیستی با بیش از ۲۳۰ بازی با پیراهن استقلال، طی این سال‌ها در مجموعه این باشگاه استفاده شود؟ متاسفانه ما مردمی هستیم خوش استقبال و بد بدرقه، به ویژه در فوتبال. جواد زرینچه و بازیکنانی امثال او در دورانی که مثل امروز پول این همه در فوتبال نقش اصلی را ایفا نمی‌کرد و از امکانات این چنینی امروز برخوردار نبودند زحمت کشیدند، تلاش کردند و برای موفقیت تیم باشگاهی‌شان و در نهایت تیم ملی هر آنچه داشتند را در طبق اخلاص گذاشتند اما متاسفانه بعد از پایان فوتبال این قبیل بازیکن‌ها دیگر کسی سراغشان را نمی‌گیرد و تنها نفراتی می‌توانند خودشان را به مجموعه‌های قبلی وصل کنند که یا ارتباطی دارند یا از جایی سفارش می‌شوند. در غیر این صورت بسیاری از فوتبالی‌های ما که سال‌ها برای باشگاهشان زحمت کشیدند بدون اینکه از زحماتشان یاد شود نادیده گرفته شده اند. این مسائل برای فوتبالیست‌های امروزی بدآموزی دارد و آنها فکر می‌کنند که بعد از فوتبالشان دیگر شانسی برای حضور در مجموعه تیمی محبوبشان ندارند. در همین باره بخوانید: ساعت قلعه‌نویی ۲۰ خانواده را از فلاکت نجات می‌دهد آیا می‌توان اصرار بازیکنان امروز بر دریافت دستمزدهای بالا را به همین موضوع ربط داد؟ اینکه آنها می‌بینند چون بعد از پایان فوتبالشان متوجه می شوند که قهرمان زنده را عشق است و دیگر شرایط برای فعالیت در فوتبال برای آنها مهیا نخواهد شد یا اگر بشود بسیار محدود است از امروز به فکر آینده‌شان هستند؟ وقتی جوانان امروز می‌بینند سرطلایی‌ها و پاطلایی‌های دوران گذشته در چه شرایطی زندگی می‌کنند طبیعتاً آنها هم این برداشت را خواهند کرد که بعد از فوتبالشان کسی با احترام با آنها رفتار نخواهد کرد. جوان امروز طبیعتاً وقتی وارد فوتبال و رده باشگاهی می‌شود می‌خواهد آینده‌اش را بسازد تا در دوران میانسالی محتاج کسی نباشد. همین رفتارها از سوی باشگاه‌ها خودشان را به دردسر می‌اندازند تا نتوانند یک ریال تخفیفی بگیرند و یک بازیکن را برای چند فصل حفظ کنند. از طرفی مدیران ورزشی هم اینقدر به سرعت تغییر می‌کنند که آنها هم توانایی چنین کاری را ندارند. حتی خیلی از مدیران باشگاهی فوتبالیست‌های قدیمی همان باشگاه و یا رده ملی را نمی‌شناسند. به همین خاطر است که به ضرب المثلی می‌رسیم که می‌گوید «هر آنکه از دل برود لاجرم از دیده‌ام خواهد رفت». در خلال برگزاری مسابقات جام جهانی نحوه ارج نهادن به پیشکسوتان ‌تیم های بزرگ دنیا را دیدید که چطور آنها را به استادیوم‌های محل برگزاری دعوت می‌کردند و در قسمت مهمانان ویژه می‌نشاندند؟ چه توقعاتی دارید؟! تلویزیون خودمان تصویر مهدی مهدوی کیا را نشان می‌دهد و اسمی از او نمی‌برند. متاسفانه ورزش ما مسیر خوبی را در پیش نگرفته و با این وضعیت آینده روشنی را نمی‌توان برایش متصور بود. بیشتر بخوانید: ساعت قلعه‌نویی ۲۰ خانواده را از فلاکت نجات می‌دهد